p.204
Ik kan dit boek overal openslaan en tot het einde beginnen te lezen,weer bij het begin beginnen en eindigen waar ik willekeurig begon - ende ervari... » 

p.204
Ik kan dit boek overal openslaan en tot het einde beginnen te lezen,weer bij het begin beginnen en eindigen waar ik willekeurig begon - ende ervaring zou niet anders zijn als ik bij pagina één was gestart.
Pitch Dark is een boek over liefde. Kate Ennis bevindt zich op eencruciaal moment in een affaire met een getrouwde man. De complicatiesen tegenstrijdigheden volgen haar van een huis op het platteland vanConnecticut naar een brownstone appartement in New York City,vervolgens naar een klein eiland voor de kust van Washington en naareen pikdonkere nacht in de binnenlanden van Ierland.
We renden zo snel als we konden. Het begin was verbluffend. Het middenwas prachtig. Het einde was verbluffend. Het was als een hindernisbaanmet alleen maar hindernissen. Maar dat zou helemaal geen hindernisbaanzijn. Het zou eerder een steile, steile klim zijn. Ze riepen: zeg het,mama, zeg het. Ik bedoel, het kind is pas zes jaar oud. Moet ik hetdan stiliseren of kan ik het vertellen zoals het was? Hij wist dat zehem verlaten had toen ze weer begon te roken. Luister, weet je, ikhield van je. Ik vraag me af of hij ooit bij zichzelf zal denken,zeggen: nou, ze vroeg niet om de hele wereld, waarom liet ik haargaan?
Geboren in Milaan, Italië, groeide Adler op in Danbury, Connecticut.Na Bryn Mawr, de Sorbonne en Harvard te hebben bezocht, werd zeschrijfster/verslaggeefster voor The New Yorker.
Renata Adler is auteur van twee succesvolle romans Speedboot enPikdonker. Beide romans zijn samengesteld uit schijnbaar losstaandepassages die de lezer uitdagen betekenis te vinden. Adlers Pikdonkeris uniek in zijn structuur, diepgaand in zijn betekenis,hartverscheurend.
Pitch dark, net als Speedboat, straalt zelfs een zekere openheid uit,een kwetsbaarheid. Adler verwijdert zich van de afgebakende paden vanhet traditionele verhaal, samen met de verwachtingen van volgorde enordening, en deelt in plaats daarvan een collage van bewustzijn metelkaar.-Jennifer Szalai, The New York Times Book Review. «