Welkom op Boeklezers.nl

Boeklezers.nl is een netwerk voor sociaal lezen. Wij helpen lezers nieuwe boeken en schrijvers ontdekken, en brengen lezers met elkaar en schrijvers in contact. Meer lezen »

Meedoen

Boeken

De taal van een landschap
De taal van een landschap
‘Hoe kan een landschap nu spreken? Bij nader inzien is dat via de veldnamen of toponiemen. Daarom zijn hier alle veldnamen in Spaubeek verzameld en waar mo... »
 
 
 
 
 

Offermans ruimt op!
Offermans ruimt op!
Ze zaten vredig op een deken in het parkje voor het woonhuis van Elian. Elian gaf Dolf een kusje op de wang. Alles leek vredig, alles leek in orde. Het parkj... »
 
 
 
 
 

Falchenberch
Falchenberch
De confrontatie met het graf voert ons niettemin tot een ander aspect van het leven in de Romeinse tijd: de religie. Gallo-Romeinse heiligdommen, die door op... »
 
 
 
 
 

De taalgrens voorbij
De taalgrens voorbij
De schrijver Ruud Offermans (Spaubeek, 1966-*) schreef ‘De taalgrens voorbij’ als opvolger van het boek ‘Verdriet van Limburg’. Hij noemt Limburg een... »
 
 
 
 
 

Tresco
Tresco
Ze zijn 'Englands little unknown secrets.' De eilanden voor de kust van Cornwal. Ze noemen zichzelf 'the Isles of Scilly'. Een daarvan is Tresco. In bezit va... »
 
 
 
 
 

De Wijze Kater
De Wijze Kater
Christel en Kiki Barrois komen in bezit van een uitgeverij in het centrum van Sittard. Ze maken er een bloeiend bedrijf van, mede door de oprichting van de H... »
 
 
 
 
 

Het raadsel der intuïtie
Het raadsel der intuïtie
Bestaat het wel? Wanneer gebruiken we het dan? Heeft de een het wel en hebben anderen het niet? Hebben vrouwen het sterker? Hebben mannen het überhaupt wel?... »
 
 
 
 
 

De Wicca-cultus
De Wicca-cultus
Zo ver was Johan wel gekomen. Het was sinister. Er gebeurde vreemde dingen hier. Dingen die het daglicht niet konden verdragen. Maar Johan had de sleutel, sl... »
 
 
 
 
 

De dissertatie
De dissertatie
Ze konden makkelijk over elkaars verschillen heen stappen. Als taal gebruikten ze het lingua franca: het Limburgs. Dit Voerense dialect, nog altijd de lingua... »