Al dertien jaar staat de deur van de bokszaal aan het Visserijplein om vijf uur open, en al dertien jaar ligt <strong>Zeus</strong> in de hoek te wachten tot ie... » 

Al dertien jaar staat de deur van de bokszaal aan het Visserijplein om vijf uur open, en al dertien jaar ligt Zeus in de hoek te wachten tot iemand hem passeert zonder te schrikken. Okan houdt de zakken op, wikkelt handen in tape en zwijgt over de avond dat zijn broer Baris voor die deur stond en niemand opendeed. Marieke, ooit zelf hier thuis, tapt nu bier in een kroeg aan de haven en draagt een schuld met zich mee die ze nooit heeft opgebiecht. Tussen hen in groeit hun dochter Nour, die stiekem brieven leest die niemand haar wilde laten lezen — brieven die nooit verstuurd zijn, over een hond, een dode broer, een gemeente die niets vergeet. Als een kind wordt gebeten, valt er een schaduw over de zaal die niet meer weggaat: formulieren, een inspecteur, een dossier dat verder teruggaat dan iemand wil toegeven. Iedereen schrijft, niemand verstuurt. In de kou van vroege ochtenden, tussen ketting en canvas, moet blijken wie bereid is om hardop te zeggen wat al jaren op papier ligt te wachten.Dit boek is door AI gegenereerd. «