Aan de Isabellaweg bij Waterlandkerkje staat een van de laatste warmwaterroterijen van Zeeuws-Vlaanderen. Maandagochtend hijst zwingelbaas Bram Risseeuw het eer... » 

Aan de Isabellaweg bij Waterlandkerkje staat een van de laatste warmwaterroterijen van Zeeuws-Vlaanderen. Maandagochtend hijst zwingelbaas Bram Risseeuw het eerste pak uit roottank vier en ziet het meteen: de vezel loopt niet van het hout, hij smeert aan zijn duim. Tweeëntwintig ton vlasstro heeft honderdachttien uur in het water gelegen in plaats van tachtig. De partij is overroot.Donderdag om zes uur staat de trekker van de Poolse spinnerij in de laadkuil. Fabrieksbaas Roos Verplanke wil tank vier afboeken als klodden en haar merk sparen. Inkoper Ivo Cambier, die het contract alleen tekende en zijn huis als zekerheid gaf, heeft twintigduizend kilo nodig, want daaronder mag de hele partij terug. Daartussen staat seizoenkracht Marta Wnuk aan de meetbank, met haar naam onder elke meting.Drie etmalen lang draait de droogtunnel zonder aflossing, en beslissen vier mensen wat er in het lood van de zegels komt te staan. «